Cellulit

CELLULIT - to zmiany spowodowane nieprawidłowym wzrostem tkanki tłuszczowej i jej nadmiernym gromadzeniem się pod skórą również złogów, toksyn, itp. Rozbudowane komórki tłuszczowe i zatrzymana w nich woda powodują ucisk na naczynia limfatyczne i krwionośne, zaburzając mikrokrążenie.

 

Zaburzenia przepływu krwi w tkance podskórnej uważa się za najważniejszą przyczynę choroby. Innym czynnikiem odpowiedzialnym za te zmiany jest zaburzenie równowagi hormonalnej, wpływającej na zwiększenie ilości przesączanej limfy z krwi do tkanek, doprowadzając do powstania mikroobrzęków, głównie w przestrzeniach okołonaczyniowych. Powstanie jakby dodatkowej bariery, która blokuje transport substancji odżywczych do tkanki tłuszczowej, powoduje upośledzenie metabolizmu hormonów. Tak zaczyna się proces degeneracji tkanki tłuszczowej, którego efektem są wypukłości, wgłębienia, grudki, charakterystyczne nierówności i pofałdowania. W zaawansowanym stadium choroby można je wyraźnie zobaczyć na udach, pośladkach, biodrach, ramionach i piersiach"
Mechanizm powstawania cellulitu:
Przy zbyt dużej podaży kalorii i zbyt niskim zużyciu, względnie rozpadzie tłuszczów i ubocznych produktów przemiany materii (za dużo jemy i za mało ćwiczymy…) - komórki tłuszczowe powiększają się i uciskają na sąsiadujące naczynia krwionośne i limfatyczne. Oszacowano, że komórki tłuszczowe mogą zwiększyć swoją objętość nawet 200-krotnie. Woda z delikatnych naczyń włosowatych pod wpływem ucisku przedostaje się do otaczającej tkanki.
Na skutek powyższego następuje zaburzenie i gwałtowne zahamowanie „oczyszczania oraz odtoksyczniania” komórek i zaopatrywania ich w składniki odżywcze. W tkance gromadzą się płyny, co prowadzi do zaburzeń w usuwaniu toksyn i produktów przemiany materii. Komórki tłuszczowe zwiększają swoje rozmiary, ściany komórek ulegają deformacji, a następnie powiększone komórki tłuszczowe przemieszczają się między włóknami tkanki łącznej.
Przy słabej tkance łącznej i zwiotczałych mięśniach takie zmiany w tkance łącznej stają się bardzo widoczne w postaci wgłębień w skórze, zgrubień, bruzd (skórka pomarańczowa).
Cellulit nie musi wiązać się z nadwagą, jednakże te dwa zjawiska dość często są ze sobą powiązane.
Cellulit u kobiet i mężczyzn:
… mężczyźni także miewają cellulit, jednak dużo rzadziej.
• skóra kobiet jest o ok. 0,1 mm cieńsza stąd jest bardziej podatna na występowanie pofałdowań i zgrubień – są bardziej widoczne,
• udział tkanki tłuszczowej w masie ciała jest większy u kobiet,
• komórki tłuszczowe u kobiet mogą gromadzić większą ilość tłuszczu,
• komórki tłuszczowe u kobiet mają większą zdolność rozszerzania się i powiększania,
• tkanka łączna mężczyzn jest mocniejsza, zawiera mniej elastyny i więcej gładkich włókien mięśniowych,
• gospodarka hormonalna u kobiet dużo częściej jest zaburzona niż u mężczyzn.
Fazy rozwoju cellulitu:
I stopień - tzw. cellulit lekki: w pozycji stojącej lub przy ucisku palcami fałdu skórnego o grubości ok. 5-8 cm pojawiają się niewielkie nierówności i nieznaczne „pobruzdowania”,
II stopień - tzw. cellulit średni: nawet w pozycji leżącej lub przy ucisku palcami fałdu skórnego można zaobserwować nierównomiernie rozłożoną tkankę tłuszczową, występują większe zagłębienia. Na tym etapie, tkanka łączna jest już stwardniała i uciska włókna nerwowe, co powoduje zwiększoną wrażliwość i ból.
III stopień - tzw. cellulit ciężki: w każdej pozycji widoczne są grube złogi komórek tłuszczowych oddzielone głębokimi bruzdami. Zagłębienia występują również w trakcie napinania mięśni i ujawnia się tzw. samoistny objaw „skórki pomarańczowej”. Grudkowata skóra przypomina kalafior, badaniem palpacyjnym można wyczuć grudki w głębszych warstwach.
IV stopień - tzw. cellulit ciężki z makrogrudkami: widoczny jest zarówno w pozycji stojącej, siedzącej jak i leżącej. Makrogrudki - grudki cellulitu, powstają po połączeniu się mikrogrudek z III stopnia. Makrogrudki wykazują szczególną bolesność, szczególnie przy ucisku.
Walka z cellulitem:
Istotne jest działanie holistyczne biorące pod uwagę:
• Detoksykację organizmu.
• Dużą ilość płynów i ruch (nawet 2-3 litry płynów bez dodatku cukru).
• Zdrowe odżywanie i wybór właściwej diety zrównoważonej.
• Stymulacja cyrkulacji krwi (masaże antycellulitowe, bańką chińską…).
• Prawidłowe ćwiczenia oddechowe.

…JESZCZE O CELLULICIE, NIECO INNE PODEJŚCIE
Wg dr Petera Jentschura, organizm kobiety gromadzi kwasy oraz toksyny. Część kwasów i toksyn magazynowana jest we krwi, limfie, płynie śródtkankowym i łożysku i wydalana podczas menstruacji. Kwasy i toksyny, których nie da się zmagazynować w w/w miejscach, zostają przekształcone – w procesach przemiany materii – w złogi i w tej zneutralizowanej formie, odłożone – głównie na biodrach, udach, pośladkach (możliwe są również inne miejsca – brzuch, łydki, ramiona, itd.), tworząc cellulit. Złogi te są stosunkowo łatwe do rozpuszczenia i nietrudne do usunięcia ale trzeba znać mechanizm tego procesu.
PMS – CZYLI KWAŚNA IRYTACJA
Kobieta jest najbardziej „drażliwa”, gdy poziom kwasów i toksyn w jej komórkach i krwi jest najwyższy – przed menstruacją. Wtedy też odczyn pH jej krwi jest na najniższym poziomie – ok 7 (w przypadku kobiet prowadzących zdrowy tryb życia pH znacznie różni się (jest wyższe) w porównaniu z pH kobiet z cellulitem). Pod koniec miesiączki, po wydaleniu kwasów i toksyn, „napięcie” spada, pH krwi rośnie - u wszystkich kobiet - do zbliżonego poziomu. Menstruacja u kobiety mocno obciążonej kwasami i toksynami może przebiegać długo i boleśnie. Zakwaszeniu towarzyszą ponadto wszystkie symptomy typowe dla objawów napięcia przedmiesiączkowego – bóle głowy, drażliwość, wypryski, obrzęki, itp.
SKĄD SIĘ BIORĄ KWASY?
Przykładowo:
Kwas moczowy i mocznik dostarczane są przez spożycie mięsa i powstają w wyniku obumierania komórek organizmu.
KWAS octowy powstaje w wyniku spożywania słodyczy, tzw. „złych” tłuszczy, napojów typu light.
Kwas garbnikowy – kawa i czarna herbata.
Kwas acetylosalicylowy – najczęściej po tabletkach przeciwbólowych.
Kwas solny – stres, złość.
Kwas węglowy – napoje gazowane.
Kwas siarkowy – wieprzowina.
Kwas azotowy – peklowane mięso, wiele rodzajów serów.
Kwas szczawiowy – szpinak, rabarbar, kakao (czekolada).
Kwas mlekowy – zbyt intensywny wysiłek fizyczny.
Kiedyś uważano, że poszczególne kwasy są odpowiedzialne za różne przypadłości. Ostatnie badania dr Petera Jentschura wykazały, że nie jest to prawdą - występowanie różnych dolegliwości zależy od bezwzględnej ilości kwasów w organizmie. Im więcej kwasów – tym więcej różnych problemów zdrowotnych.
ZŁOGI –ZNEUTRALIZOWANE KWASY/ TOKSYNY
Organizm musi zneutralizować kwasy aby nie uszkodziły jego komórek, gruczołów i organów. W ten sposób powstają złogi. Do zakończenia okresu przekwitania, metabolizm kobiety musi rozkładać złogi wtedy, gdy ma ona cellulit. Obszary ciała, w których znajdują się złogi są oczywiście gorzej ukrwione. U kobiet w okresie menopauzalnym i po, problem nasila się. U mężczyzn organizm jest przystosowany do rozkładania złogów na bieżąco, więc problem nie występuje w tak wysokim stopniu.
JAK WALCZYĆ Z CELLULITEM? - kilka wskazówek wg dr P. Jentschura
Zidentyfikować dwa największe czynniki zakwaszające i mocno je ograniczyć.
Pić ok litra ziołowej herbaty rozpuszczającej złogi.
Pić ok 1- 2 litry wody.
Codzienna lub co drugi dzień - kąpiel całego ciała w roztworze alkalicznym (pH 8,5) trwająca 90-150 min, przez kilka tygodni.
Szczotkowanie ciała w „kierunku wydalania”- w kierunku czubków palców, dołów pachowych, itd.
Spacery i niezbyt męcząca aktywność fizyczna.
Masaże - np. bańką chińską, drenaż limfatyczny.
Peelingi solne.
Wzmocnić funkcje wątroby – produkty na bazie ostropestu plamistego, mniszka lekarskiego, karczocha, dymnicy...
Głęboko oddychać.
POWODZENIA !!!

/źródła: kongres kosmetologiczny Kraków, LNE, Cabines, Medycyna Estetyczna/